ให้ตายเหอะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!! ภวัตเริ่มมือสั่น ทำอะไรไม่ถูก เขาไม่รู้ว่าควรทำอะไรก่อนเป็นอันดับแรก
ภวัตกลัดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เข้าที่ เดินตามหาพิมพลอยไปทั้งชั้น แต่หายังไง เขาก็หาไม่เจอ กระทั่งรู้สึกได้ถึงมือถือที่สั่นครืนอยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขา ชายหนุ่มล้วงเอามือถือนั้นขึ้นมา เบอร์ที่โทรหาเขาเป็นเบอร์แปลกๆ เบอร์ที่ไม่ได้บันทึกเอาไว้ ก่อนกดปุ่มรับสาย
[ถ้ามึงอยากได้พลอยคืน มึงก็มาเจอกูนะไอ้เหี้ยวัต กูจะส่งโลเคชั่นให้มึงในไลน์]
“ดะ...เดี๋ยว นั่นใคร พี่นัทเหรอ”
[เออ กูนัท พี่คณะเดียวกับมึงนั่นแหละ]
“พี่นัท พี่เอาตัวพลอยไปทำไม พี่เลิกกับพลอยไปแล้วไม่ใช่เหรอ”
[พลอยบอกมึงว่ามันเลิกกับกูแล้วเหรอ แต่กูไม่เคยตกลงกับพลอยว่าจะเลิกเลยนะ]
“โอเคครับพี่นัท ส่งโลเคชั่นมาเลย เดี๋ยวผมไปหา ผมอยากจะเคลียร์เรื่องนี้ให้จบเหมือนกัน”
ภวัตวางสายจากพี่สายรหัสคนนั้น คนที่มาชุบมือเปิบเอาพิมพลอยไปจาก
