นๅคนๅคๅ ๒๖
"พริกแกงเป็นอะไรลูก" กำนันรีบวิ่งเข้ามาดูลูกสาว ตอนนี้นาคากำลังอุ้มร่างพริกแกงกลับมาที่ศาลา
"พริกแกงเป็นลมครับพ่อกำนัน"
"ส่งพริกแกงมา" กำนันแย่งเอาร่างลูกสาวออกจากมือของนาคา
"พ่อ" พอมือผู้เป็นพ่อสัมผัสที่ร่างกายของเธอ พริกแกงก็ได้สติ
"พริกแกงเป็นอะไร"
"พริกแกงไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อยทำเป็นตกกันใจไปได้" พริกแกงมองซ้ายมองขวาตอนนี้ชาวบ้านนับสิบจ้องมองมาที่เธอ
พอทุกอย่างสงบลง ลมฝนที่พัดแรงมาช่วงหัววัน ตอนนี้ก็ได้หยุดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทุกคนกลับเข้ามาในศาลาเพื่อที่จะทำกิจของการบวชชีพราหมณ์ต่อ
ถึงแม้ที่ผ่านมาทุกคนจะสงสัยว่าการบวชครั้งนี้ทำไมเกิดเรื่องวุ่นวายหลายเรื่องมาก แต่ก็ไม่มีใครกล้าปริปากพูด เพราะกลัวสิ่งที่มองไม่เห็น..จนถึงเวลานอน..
นาคาเลือกที่จะมากางมุ้งนอนข้าง ๆ น้ำฝน เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ เขาจะได้ช่วยทัน ถึงแม้ว่าทุกคนจะจำเหตุการณ์เมื่อตอนกลางวันไม่ได้ แต
