บทที่ 22

1269 คำ

นๅคนๅคๅ ๒๒ "ฉันรักเธอใช่ไหมน้ำฝน" ตอนนี้เขาไม่รู้ใจตัวเองเลย นาคาหมั้นกับน้ำฝนแล้วก็จริง แต่ที่เขาทำไปเพราะอยากจะให้ผู้ใหญ่สบายใจ เรื่องที่ได้ล่วงเกินเธอไป ตอนแรกนาคาคิดว่าเขาแค่อยากจะรับผิดชอบในตัวน้ำฝน แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้ว แค่ได้เห็นหลังคาบ้านของเธอหัวใจก็เต้นรัวไม่เป็นจังหวะ มันไม่เหมือนตอนที่เขาคิดว่าชอบพริกแกงเลย เพราะความรู้สึกมันต่างกันยังไงบอกไม่ถูก เปรี้ยง!! ชายหนุ่มต้องสะดุ้งตื่นจากภวังค์ที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เพราะเสียงฟ้าที่ผ่าลงมาอย่างแรง "มันเป็นแค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติใช่ไหม ไม่เกี่ยวอะไรกับที่เรารักผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม" นาคาเงยหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าเหมือนกับเขาถามใครที่อยู่บนนั้น เพราะความรู้สึกของเขามันบ่งบอก หลายต่อหลายครั้งแล้วที่ปรากฏการณ์ธรรมชาติได้เกิดขึ้นจังหวะที่เขากำลังคิดถึงน้ำฝน มันเพราะอะไรกันแน่ นาคานั่งอยู่ตรงนั้นไม่นานก็เกิดง่วงนอน ดูท่าทางแล้วฝนคง

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม