"ฮือ! หึ..."
ร่างสูงใหญ่คำรามในลำคอด้วยความโทสะที่พุ่งพล่าน เขาไม่อยากฟังคำแก้ตัว ที่ดูเหมือนจะปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อทำให้เขาดูเป็นคนผิด ทรอยขยับกายเข้าประชิดจนพิมดาวถอยหนีไม่พ้น ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาฉกฉวยริมฝีปากบางนั้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง
“อื้อ...!”
พิมดาวเบิกตากว้างด้วยความช็อก สัมผัสที่ได้รับไม่ใช่ความอ่อนโยนที่เธอเคยถวิลหา แต่มันคือจูบที่เต็มไปด้วยไฟแค้นและความดิบเถื่อน ทรอยบดขยี้ริมฝีปากของเธอราวกับจะลงโทษที่เธอหายไปจากชีวิตเขา และลงโทษที่เธอกล้าพูดจาตัดพ้อให้เขาต้องไขว้เขว
มือหนาข้างหนึ่งล็อคท้ายทอยของเธอไว้แน่นเพื่อไม่ให้ดิ้นหนี ส่วนอีกข้างโอบรัดเอวบางให้ปะทะกับแผงอกแกร่งจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน รสชาติของเหล้าสีอำพันที่ทั้งคู่เพิ่งดื่มเข้าไป ผสมปนเปกันจนขมปร่าอยู่ในโพรงปาก พิมดาวพยายามดิ้นรนหนี และทุบแผงอกเขาด้วยเรี่ยวแรงที่เริ่มถดถอยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ แต่ยิ่งเธอดิ้นเขากลับย
