คำสัญญาที่บอกว่าจะนอนกอดเฉยๆ มลายหายไปในอากาศทันทีที่แผ่นหลังของพิมดาวสัมผัสกับโซฟานุ่ม กลิ่นกายหอมกรุ่นที่คลุกเคล้าด้วยกลิ่นหอมของห้องอ่อนๆของเธอ ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณความโหยหา ในตัวทรอยให้ลุกโชนขึ้นอย่างยากจะต้านทาน
ทรอยไม่รอให้พิมดาวได้ตั้งตัว เขาพลิกกายขึ้นทาบทับร่างเล็กไว้หลวมๆ ดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยความปรารถนา เขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย
“พี่ทรอย... ไหนพี่บอกว่าจะนอนเฉยๆไงคะ”
พิมดาวท้วงเสียงสั่น พยายามจะดันอกแกร่งไว้แต่เรี่ยวแรงกลับหดหายไปเสียดื้อๆ
“พี่พยายามแล้วพิม... แต่พี่ทำไม่ได้จริงๆ”
ทรอยกระซิบเสียงแหบพร่าข้างใบหูขาว ก่อนจะค่อยๆเลื่อนริมฝีปากลงมาซุกไซ้ที่ซอกคอขาวระหงอย่างถือวิสาสะ สัมผัสอุ่นร้อนของเขา ทำให้พิมดาวเผลอครางออกมาเบาๆ และนั่นคือแรงผลักดันชั้นดีที่ทำให้ทรอยรุกหนักขึ้น
เขาระดมจูบไปทั่วใบหน้าและลำคอของเธออย่างโหยหา มือหนาลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้า ผ่านเนื้อผ
