ทรอยไม่ยอมให้พิมดาวได้พักหายใจเพียงวินาทีเดียว อารมณ์ดิบในกายเขายิ่งพลุ่งพล่านขึ้น เมื่อเห็นใบหน้าหวานเหยเกด้วยความเสียวซ่าน เขาตัดสินใจเปลี่ยนท่าเพื่อตอกอัดความเป็นเจ้าของให้หนักหน่วงยิ่งกว่าเดิม
เขารัดวงแขนแกร่งเข้าที่ใต้สะโพกมน แล้วออกแรงยกตัวพิมดาวขึ้น โดยที่ส่วนกลางกายของทั้งคู่ยังคงเชื่อมประสานกันอย่างแนบแน่น
"พี่ทรอยคะ..."
พิมดาวอุทานออกมาด้วยความตกใจ พลางรีบใช้เรียวขาเกี่ยวรัดเอวสอบของเขาไว้แน่น มือบางจิกไหล่กว้างของทรอยจนเลือดซิบ
“พิม... ลืมตาดูสิ ดูว่าตอนนี้พิมเป็นของใคร”
ทรอยกระซิบเสียงต่ำ พลางก้าวเดินตรงไปยังกระจกบานใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง พิมดาวพยายามหอบหายใจรวยริน เธอค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองภาพสะท้อนในกระจก แล้วก็ต้องหน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เมื่อเห็นตัวเองในสภาพเปลือยเปล่า กำลังถูกคนตัวโตอุ้มสวนกระแทกในท่าลิงอุ้มแตงอย่างหยาบโลน
“อื้อออ... พี่ทรอย... พิมอาย... อย่ามองนะคะ”
“ดู
