สองเดือนผ่านไปก็ถึงวันซ้อมรับปริญญาของ น้ำฝน ว่าที่คุณหมอสาวต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปเตรียมตัวที่มหาวิทยาลัย ทิ้งให้ สายฟ้า คุณพ่อหนุ่มจอมดุต้องรับบท คุณพ่อฟูลไทม์ดูแล น้องอาเธอร์ ลูกชายตัวน้อยเพียงลำพังเป็นครั้งแรกในคอนโดหรูที่ตอนนี้สภาพแทบจะกลายเป็นสมรภูมิย่อมๆ
จากที่เคยคุมคนงานนับร้อยได้สบายๆ แต่พอต้องคุมลูกชายตัวน้อยคนเดียว สายฟ้ากลับไปไม่เป็น สภาพในห้องรับแขกตอนนี้เต็มไปด้วยขวดนมที่วางระเกะระกะ ผ้าอ้อมที่ยังไม่ได้ม้วนทิ้ง และตุ๊กตาเสริมพัฒนาการที่กระจัดกระจาย
"อาเธอร์ครับ อย่าเพิ่งร้องสิลูก พ่อเพิ่งเปลี่ยนผ้าอ้อมไปเองนะ หนูหิวอีกแล้วเหรอ"
สายฟ้าพูดพลางเหงื่อตก มือหนึ่งถือขวดนม อีกมือพยายามอุ้มลูกพาดบ่าอย่างเก้ๆ กังๆ เขาวิ่งวุ่นไปมาจนชนขอบโต๊ะดังปึ้ง แต่ใจไปจดจ่ออยู่ที่เสียงร้องของลูกชายจนลืมเจ็บตัวเอง
หลังจากป้อนนมเสร็จ สายฟ้าก็พยายามอุ้มลูกเรอตามทีาเมียสาวบอกไว้ไว้ แต่จู่ๆ น้องอาเธอ
