เช้าตรู่ที่ควรจะเป็นการเริ่มต้นวันทำงานที่ปกติ กลับกลายเป็นความโกลาหล เมื่อสายฟ้าในชุดทำงานเต็มยศกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้อง แต่เสียงร้องไห้จ้าของ น้องอาเธอร์ ดังลั่นจนเขาต้องชะงัก
"อาเธอร์ลูก ทำไมร้องเก่งจังครับเช้านี้"
สายฟ้ารีบวางกระเป๋าเอกสารแล้วตรงเข้าไปอุ้มลูกชายจากมือคุณยาย แต่พอสัมผัสโดนตัวเท่านั้นแหละ เขาถึงกับหน้าถอดสี
"แม่ครับ ทำไมตัวอาเธอร์ร้อนจี๋แบบนี้"
คุณยายรีบเอามืออังหน้าผากหลาน
"ตายแล้ว! เมื่อกี้ยังดีๆ อยู่เลย ไข้ขึ้นสูงแน่ๆ เลยตาฟ้า"
สายฟ้ารีบคว้าโทรศัพท์กดสายด่วนหา สายธาร แฝดน้องทันทีที่รู้ว่าลูกไม่สบาย ใจเขาเต้นระรัวด้วยความกังวล เพราะน้ำฝนก็ยังติดเวรดึกที่วอร์ด ยังไม่กลับมา
"ไอ้ขุนวันนี้กูเข้าบริษัทสายนะ หรืออาจจะไม่เข้าเลย อาเธอร์ตัวร้อนจี๋เลยว่ะ กูทิ้งลูกไม่ได้ กูจะพาไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้"
สายฟ้าพูดรัวเร็วไม่รอให้อีกฝ่ายตอบรับ เขารีบหันไปบอกคุณยาย
"แม่ครั
