เช้าวันใหม่ของการทำงาน อัมพิกากำลังบรรจงจัดช่อดอกไม้หลากสีสันลงในแจกันสีขาวที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของภูเมฆ เธอทำเช่นนี้เป็นประจำทุกเช้า หลังจากที่ได้รับมอบหมายงานดูแลห้องทำงานของผู้บริหารหนุ่ม เธอตระหนักดีว่าหากละเลยหน้าที่นี้ ภูเมฆจะแสดงความไม่พอใจออกมาอย่างชัดเจน จนกลายเป็นกิจวัตรที่เธอต้องปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ
เวลานี้สายมากแล้ว แต่ภูเมฆยังไม่ปรากฏตัวที่ห้องทำงาน อัมพิกาไม่ได้รู้สึกสงสัยแต่อย่างใด เธอคาดการณ์ว่าเขาคงออกไปติดต่อธุรกิจ พบปะพูดคุยกับซัพพลายเออร์ หรือเจรจาต่อรองงานต่างๆ ตามปกติวิสัยของผู้บริหาร
เมื่อจัดดอกไม้เสร็จเรียบร้อย อัมพิกาก็เดินออกจากห้องทำงานของภูเมฆ ในจังหวะนั้นเองที่ธันวาเดินผ่านมาเห็น ธันวามองตามแผ่นหลังของเธอไปอย่างเงียบๆ จริงๆ แล้ว ตั้งแต่ค่ำคืนนั้นในงานเลี้ยง เขาสังเกตเห็นสายตาที่ภูเมฆจ้องมองมายังอัมพิกาด้วยความรู้สึกบางอย่าง ซึ่งในฐานะผู้ชายด้วยกัน เขาสามารถอ่
