วันต่อมา....
ภูเก็ต
ทะเลสีครามตัดกับท้องฟ้าสีสดใส วิลล่าหรูส่วนตัวบนเนินเขาที่มองเห็นวิวทะเลอันดามันแบบพาโนรามา
“สวยมากกกก! แด๊ดดี้ดูสิคะ น้ำใสแจ๋วเลย!” ลูกพีชวิ่งถลาออกไปที่ระเบียงกว้าง กางแขนรับลมทะเลอย่างสดชื่น เทียนอี้เดินตามมาสวมกอดจากด้านหลัง วางคางเกยไหล่เธอ
“ชอบไหม?”
“ชอบที่สุดเลยค่ะ! ขอบคุณนะคะ”
“ชอบก็ดีแล้ว...” เขากระซิบข้างหู “ไหนล่ะบิกินี? ไปเปลี่ยนให้ดูหน่อย”
“พะ... เพิ่งมาถึงเองนะ! ให้พักก่อนสิคะ”
“พักทำไม... เปลี่ยนชุดแล้วลงไปเล่นน้ำกัน”
“ก็ได้ค่ะ... แต่แด๊ดดี้ห้ามขำนะ พีชอ้วนจริงๆ นะ”
ลูกพีชเดินบิดไปบิดมาด้วยความเขิน เข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนชุด
ผ่านไปสิบนาที... ประตูห้องน้ำเปิดออก หลงเทียนอี้ที่นั่งจิบไวน์รออยู่แก้วในมือแทบร่วง
ลูกพีชเดินออกมาด้วยท่าทางขัดเขินใบหน้าแดงก่ำ ร่างเล็กขาวจั๊วะสวมบิกินีตัวจิ๋วสีดำที่เขาเป็นคนเลือกให้เองกับมือ
บิกินีตัวนั้นมันช่าง... 'น้อ
