1 เดือนต่อมา...
เพนต์เฮาส์หรู...
ความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งคู่ถือว่าดีขึ้นเรื่อยๆ จากมาเฟียจอมเผด็จการ ตอนนี้กลายเป็น 'แด๊ดดี้ขี้สปอยล์' ที่ยอมตามใจเมียเด็กทุกอย่าง
“แดดดี้คะ... พอก่อน พีชจั๊กจี้”
ร่างเล็กที่นอนอยู่บนเตียงกว้างบิดตัวไปมา เมื่อจมูกโด่งเป็นสันของคนที่นอนหนุนตักอยู่ซุกไซ้หน้าท้องแบนราบผ่านเสื้อนอนตัวบาง
“หอม...” เทียนอี้เงยหน้าขึ้นมา สบตากลมโตด้วยแววตาเว้าวอนที่หาดูได้ยาก “ลูกพีช... มานั่งตรงนี้สิ”
เขาทิ้งตัวลงนอนราบไปกับเตียง พลางตบที่ใบหน้าหล่อเหลาตัวเองเบาๆ เป็นเชิงเรียก
“คะ? นั่งตรงไหนคะ?” ลูกพีชเอียงคอถามตาใส
“นั่งบนหน้าฉัน...”
คำขอนั้นทำเอาลูกพีชหน้าแดงแปร๊ด ร้อนวูบวาบไปทั้งตัว รีบส่ายหน้าปฏิเสธทันควัน “งื้อออ! ไม่เอานะคะแดดดี้! มัน... มันน่าอายจะตาย แล้วก็สกปรกด้วย”
“ไม่สกปรกหรอก...” มือหนาเอื้อมไปจับมือเล็กมาจูบหลังมือเบาๆ ส่งสายตาออดอ้อน
“นะครับ... แดดดี้อย
