“แอ้... บูววว...”
เสียงเล็กๆ ดังขึ้นจากเปลข้างเตียง พร้อมกับมือน้อยป้อมๆ ที่ไขว่คว้าอากาศไปมา
เทียนอี้ลืมตาตื่นขึ้นแทบจะทันทีด้วยสัญชาตญาณความเป็นพ่อ เขาหันไปมองนาฬิกาบอกเวลา 06.00 น. เป๊ะ
เขาระบายยิ้มออกมาเมื่อเห็นก้อนแป้งสีชมพูในเปลกำลังดิ้นดุ๊กดิ๊กพยายามจะพลิกตัว คุณพ่อลูกอ่อนค่อยๆ ขยับกายลุกขึ้นจากเตียงเบาที่สุด เพราะกลัวว่าจะไปรบกวนภรรยาตัวน้อยที่ยังนอนหลับสนิทอยู่ข้างๆ
เพราะเมื่อคืน... เขา ‘รังแก’ เธอไปหนักหน่วงพอสมควร
เขาจูบซับที่ขมับเธอเบาๆ เป็นการบอกฝันดีรอบเช้า ก่อนจะเดินตรงไปที่เปลลูกสาว
“ตื่นเช้าจังเลยครับ... เจ้าหญิงของป๊า”
เทียนอี้กระซิบเสียงนุ่ม ยื่นนิ้วชี้หนาๆ ไปให้มือน้อยกำไว้
“แอ้! ...ปาาา!”
น้องเคธี่ ส่งเสียงทักทายทันทีที่เห็นหน้าคุณพ่อ ดวงตากลมโตใสแจ๋วเปล่งประกายระยิบระยับ ขาป้อมๆ สองข้างถีบผ้าห่มออกอย่างร่าเริง อุ้มลูกสาวตัวน้อยมานั่งเล่นข้างคุณแม่
“แอ้... ปา
