บทที่ 45 : อย่าเพิ่งเป็นอะไร

1530 คำ

ภายในโกดังร้าง การเจรจาธุรกิจระหว่างหลงเทียนอี้กับคู่ค้าชาวรัสเซียดำเนินไปอย่างราบรื่น สินค้าลอตใหญ่ถูกตรวจสอบและอนุมัติการจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว ไม่มีตุกติก ไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ทุก “ยินดีที่ได้ร่วมธุรกิจอีริค” คู่ค้ายื่นมือมาจับ เทียนอี้เพียงแค่จับตอบสั้นๆ ตามมารยาท “เช่นกัน” จินก้มมองนาฬิกาข้อมือ “นายครับ ทุกอย่างเรียบร้อย” “อืม... ลูกพีชรอนานแล้ว” เทียนอี้พยักหน้าหันหลังเตรียมเดินออกจากโกดัง นอกโกดัง... ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนเก็บเสียงดังขึ้นอย่างแผ่วเบาแต่ถี่ยิบ ท่ามกลางสายลมกระโชกแรงภายนอกโกดัง “เฮ้ย! อะไรวะ!” ฮันส์ตะโกนลั่นเมื่อเห็นบอดี้การ์ดที่ยืนเฝ้าระวังอยู่ด้านนอกรถค่อยๆ ร่วงลงไปกองกับพื้นทีละคน เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนกระจกรถลีมูซีนจนลูกพีชกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ “กรี๊ดดดด! พี่ฮันส์! เกิดอะไรขึ้น!?” “หมอบลงครับนายหญิง! หมอบลงเดี๋ยวนี้!” ฮันส์สลัดคราบหนุ่มขี้เ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม