สองเดือนต่อมา...
“ประเทศไทยร้อนมากมัม” น้องวอร์มเริ่มบ่นถึงสภาพอากาศเมืองไทย
ตั้งแต่วันนั้นที่พี่คงคามาหาฉันที่รีสอร์ท สองวันต่อมาฉันก็เคลียร์งานและบินไปอยู่กับลูกเลย อยู่กระทั่งน้องวอร์มปิดเทอม ฉันจึงย้ายน้องวอร์มให้มาอยู่ด้วยกันที่นี่
ซึ่งลูกฉันตื่นตาตื่นใจกับเมืองไทยมาก แต่ตอนนี้เริ่มบ่นถึงสภาพอากาศ
“ค่อยๆปรับนะครับ เดี๋ยวก็ชิน” ฉันก็บอกลูกไปงั้นแหละ เพราะเอาจริงๆฉันก็ไม่ชินกับความร้อนของอากาศเช่นกัน
“ไออยากกินกุ้ง” ลูกชายตัวน้อยบอกขณะที่เราทั้งสองกำลังนั่งอยู่บนรถของรีสอร์ท ซึ่งฉันโทรบอกให้พนักงานมารับ
“โอเคครับ งั้นเย็นนี้กินกุ้งกันนะ” ฉันลูบที่ศีรษะของลูกชายอย่างเอ็นดู
“I love Mom” ใบหน้าน้อยๆฉีกยิ้มมาที่ฉัน แววตาของเด็กคนนี้ช่างใสซื่อบริสุทธิ์เหลือเกิน
เอี๊ยดดดด โครม!
ทุกอย่างมันเกิดขึ้นด้วยความเร็วและแรง ฉันรับรู้ได้ว่ามีรถฝั่งตรงข้ามพุ่งมาชนรถที่ฉันนั่งมาอย่างจัง
“คุณไลล
