ในขณะที่มันเคลิ้มฝัน ฉันก็...
“โอ๊ย!” เสียงร้องของมันดังลั่น
เมื่อฉันกัดที่ลิ้นของมันอย่างแรงแล้วปล่อยออก
ซึ่งไอ้ชั่วฮอลล์มันผลักออกจากฉันอย่างไว
เพี้ยะ! เพี้ยะ! เพี้ยะ!..
ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วกระชากหัวมันเข้ามาประชิด จากนั้นก็ลงมือตบหน้ามันรัวๆนับครั้งไม่ถ้วน ตบเต็มแรงโดยไม่รู้สึกว่าตัวเองเจ็บมือแม้แต่น้อย
พอฉันตบมันจนหนำใจ ฉันก็ผลักมันออก แต่มันรีบดึงรั้งฉันไปไว้ในอ้อมกอด ฉันจึงดึงดันดิ้นพล่านจนหลุด
พลัก!
เสียงหมัดของฉันที่กระทบแก้มของมัน
ใช่! หลังจากที่ดิ้นอยู่ในอ้อมกอดของมันจนหลุด ฉันก็ต่อยเข้าที่ใบหน้าของมันทันที
“จะตบจะต่อยก็เอาให้พอใจเลย แต่อย่าโกรธกันเลยนะ” ไอ้ชั่วฮอลล์มันจับมือฉันทั้งสองข้างไปจ่อที่แก้มของมัน
“...” ฉันเงียบไม่พูดไม่จามีเพียงน้ำตาที่ไหลโรยริน
มันเป็นความรู้สึกที่ยากเกินจะบรรยาย คือมันไม่ตายฉันก็ดีใจ
เพียงแต่ความรู้สึกที่ผ่านมา...
คือฉันคิดว่ามันตาย!
และ
