ฉันก้าวขาเดินขึ้นบันไดไปโดยไม่ได้ถามอะไรพี่สิงห์อีก ส่วนพี่สิงห์ก็เดินขึ้นมาตามหลังของฉัน เขาจะประคองฉันเอาไว้เหมือกลัวฉันจะตก
เมื่อเข้ามาในเครื่องแล้วฉันก็ต้องอึ้งตาค้างเพราะภายในมันตกแต่งได้สวยงามมาก ตั้งแต่ขึ้นเครื่งบินมาฉันไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นขนาดนี้มาก่อนเลย ฉันเงยหน้าขึ้นมองบนเพดานของเครื่องบิน มันมีช่องที่ขนาดไม่ใหญ่มากและไม่เล็กมากตรงนั้นมันเป็นกระจกใสด้วย มีเตียงนอนขนาดที่นอนได้สองคนถูกจัดเอาไว้ตรงมุมนั้นพอดิบพอดี
“คิดอะไรไม่ดีกับพริ้งอยู่ใช่มั้ย” ฉันรีบหันควับไปจ้องหน้าพี่สิงห์ทันทีเมื่อเห็นเตียงนอน เขาต้องมีแผนแน่ ๆ ทำดีแบบนี้ยิ่งมีพิรุธ
“เธอคิดไปเอง” พี่สิงห์ตอบก่อนจะเดินไปนั่งบนเก้าอี้อีกตัวที่อยู่ไม่ไกลเตียงสักเท่าไหร่ก่อนจะบอกฉันว่า “อยากดูดาวเธอก็นอนดูบนเตียงนั่น สวนฉันจะนั่งมองเธออยู่ตรงนี้”
“เพราะฉันอยากดูเธอมากกว่า”
คำพูดของพี่สิงห์กับสายตาของเขาที่เอาแต่มองฉั
