-วันเกิดฟาร์ม-
ตั้งแต่เช้าโทรศัพท์ของฟาร์มเงียบผิดปกติ มีเพียงข้อความจากเพื่อนๆ และแม่ของเธอที่โทรมาตั้งแต่ลืมตาตื่น แต่คนที่เธอเฝ้ารอกลับเงียบกว่าที่ควรจะเป็น ฟาร์มเหลือบมองหน้าจอซ้ำแล้วซ้ำเล่า นิ้วเรียวเลื่อนเข้าออกแชตของติณณ์หลายครั้ง แต่ช่องสนทนาก็ยังคงว่างเปล่าเหมือนเดิม
“หรือเฮียจะยุ่งนะ”
ฟาร์มพึมพำกับตัวเอง พลางพยายามหาเหตุผลให้ความเงียบนั้น คนตัวเล็กไม่ได้คาดหวังอะไรมากมาย แค่คำอวยพรสั้น ๆ จากเขาก็เพียงพอแล้ว
อีกฟากหนึ่ง ติณณ์นั่งอยู่ในรถอย่างเงียบๆ โทรศัพท์วางอยู่ข้างตัว ทั้งที่เขาอยากจะโทรหาเธอใจจะขาด แต่ก็พยายามข่มใจไว้ เพื่อไม่ให้แผนการที่ตั้งใจเตรียมอยู่หลายวันต้องเสียเปล่า
“รออีกนิดนะ สาวน้อย” ติณณ์เอ่ยออกมาราวกับบอกตัวเองมากกว่าอีกคน มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย ขณะมองไปยังเบาะหลังที่ของขวัญถูกเตรียมไว้เรียบร้อย
-มหาวิทยาลัย-
ทุกวันศุกร์ที่สองของเดือนลานกว้างหน้าคณะในช
