“กูขอตัวก่อน ง่วง…”
ติณณ์ลุกขึ้นเขาพูดเพียงสั้นๆ ฝ่ามือแกร่งคว้าข้อมือเล็กของฟาร์มให้ลุกขึ้นตาม ก่อนจะหันไปบอกลาเพื่อนเพียงแวบเดียว ทว่าเจ้าของคลับกลับไม่รอฟังคำตอบใดๆ เขาโอบเอวแฟนสาวไว้แน่น แล้วพาเธอก้าวออกจากห้องไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้ทักท้วง
“ง่วงหรือ…เ****นครับ” เสียงเพลิงดังไล่ตามหลังมาอย่างกวน ๆ น้ำเสียงเจือรอยหัวเราะแบบคนรู้ทันเพื่อนเป็นอย่างดี เหมือนต้องการให้ติณณ์ได้ยินชัดๆ ทว่าคนถูกแซวไม่แม้แต่จะหันกลับมา ติณณ์แค่ยกมือขึ้นโบกไล่ลอยๆ
เพลิงส่ายหน้าเบา ๆ อย่างเอือมระอา ก่อนจะหันกลับมาที่โซฟา สายตาคมหยุดอยู่ที่ร่างเล็กข้างๆ ขนมผิงเอนหลังพิงเบาะอย่างทิ้งตัว หัวเอนนิดๆ ไหล่ทิ้งน้ำหนักลงอย่างไม่ค่อยรู้ตัว ดวงตาที่เคยใสเริ่มปรือหวานจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ดูจากอาการ เจ้าหล่อนน่าจะเมาเต็มที่แล้ว ผิดกับท่าทางดื้อรั้นก่อนหน้า ภาพนั้นทำให้หัวใจหนุ่มแบดบอยกระตุกเบาๆ อีกครั้ง
ประตูห้องทำง
