ไม่นานคนตัวโตก็ยกสเต็กมาเสิร์ฟ ฟาร์มนั่งตรงข้ามเขาอย่างเรียบร้อย ช้อนส้อมในมือขยับช้า ๆ ราวกับไม่ได้รีบอะไรนัก แสงเทียนสะท้อนบนแก้วไวน์ ทำให้บรรยากาศดูนุ่มลงอย่างตั้งใจ
“อืม…อร่อยนะคะ” เสียงนุ่มลากยาวราวเหมือนตั้งใจให้คนฟังต้องเงยหน้ามอง
ฟาร์มตักสเต็กขึ้นมาชิ้นหนึ่ง ก่อนจะเอียงศีรษะเล็กน้อย หลังมือเรียวลากคลอเคลียตามลำคอระหงลงมาลาดไหล่ราวกับว่าอากาศในห้องมันร้อนเกินไป
“กินให้มันดี ๆ” ติณณ์เหลือบตามองขึ้นมาแค่แวบเดียว ก่อนจะรีบก้มลงอีกครั้ง
“เฮียไม่กินเหรอคะ หรือมัวแต่คิดเรื่องอื่นอยู่”
คนตัวเล็กยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงใสซื่อ แต่ดวงตากลับเป็นประกายซุกซนปนเจ้าเล่ห์ เธอใช้ส้อมหมุนเส้นพาสต้าอย่างช้าๆ นิ้วเรียวแตะโดนขอบแก้วไวน์เบาๆ เสียงกระทบกันใสๆ ดังขึ้นพอดีจังหวะ
“ฟาร์ม…” ติณณ์วางช้อนลงช้า ๆ ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตคลายความร้อนรุ่มในอก
“คะ?” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นทันที ทำตาใส
