“สี่แก้วแล้ว ลูกสาวเพื่อนม๊ามึงยังตาใสอยู่เลย เย้ดดดด” เพลิงเอ่ยขึ้นเบา ๆ พลางเอนตัวมาข้างหน้าเล็กน้อย สายตากวาดมองแก้วไวน์ที่วางเรียงอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเหลือบไปมองหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้าม แววตาเธอนิ่งราวกับสิ่งที่กินเข้าไปไม่สะทกสะท้านเธอเลยสักนิด
ติณณ์เหลือบมองปลายฟ้าเพียงครู่หนึ่ง ไม่ได้แสดงสีหน้าแปลกใจ เพราะภาพตรงหน้าไม่ทำให้เขาประหลาดใจ
“ตรงนี้หนาวจังเลยค่ะ สงสัยแอร์จะลงพอดี”
ปลายฟ้าทำท่าหนาวสั่นเล็กน้อย เธอยกแขนขึ้นกอดตัวเองพอเป็นพิธี ก่อนจะแหงนหน้ามองเพดานราวกับเพิ่งสังเกตเห็นความเย็นในห้อง น้ำเสียงอ่อนลงราวกับขอความเห็นใจ
“คุณฟ้าซัดไวน์ไปตั้งสี่แก้ว ไม่ได้ทำให้อุ่นขึ้นเลยเหรอครับ” ตุลย์เอ่ยขึ้นแววตาหรี่มองอย่างคนรู้ทัน
ปลายฟ้าชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มบนใบหน้ากระตุกเล็กน้อยอย่างคนที่ไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะรีบกลบเกลื่อน
“เอ่อ…พอดีฟ้าเป็นคนขี้หนาวอ่ะค่ะ” เธอหัวเราะแห้ง ๆ พยา
