“เฮียรออยู่ข้างบนก่อนนะคะ ฟาร์มทำงานแป๊บเดียว เดี๋ยวขึ้นมา”
ฟาร์มเอียงหน้ามองติณณ์เล็กน้อย รอยยิ้มสวยคลี่ออกมากลาย ๆ ว่าเธอไม่เป็นไร แต่สีหน้าติณณ์กลับไม่สู้ดีนะ ทว่าเขากลับเลือกเก็บมันไว้เพราะไม่อยากให้คนตัวเล็กต้องมีปัญหา และคนอย่างเตชินทร์ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่น่ากลัวสำหรับเขา ไม่จำเป็นต้องมาต่อล้อต่อเถียงให้เสียเวลาในตอนนี้
โลเคชันถ่ายทำในวันนี้เป็นร้านกาแฟเล็ก ๆ โทนอบอุ่น แสงธรรมชาติส่องผ่านกระจกบานใหญ่ พร็อพถูกจัดวางเรียบร้อยตามบรีฟ วันนี้เป็นฉากง่าย ๆ พระเอกพานางเอกมานั่งกินขนม พูดคุยกันเบา ๆ เหมือนคู่รักช่วงต้นเรื่อง
ฟาร์มนั่งลงตรงข้ามเตชินทร์ตามตำแหน่งที่ผู้กำกับจัดให้ มือเล็กวางอยู่บนโต๊ะอย่างเป็นธรรมชาติ เธอสูดลมหายใจเข้าเบา ๆ ตั้งสติให้กลับมาอยู่กับบทตรงหน้า
“ซีนนี้ไม่มีอะไรยากนะครับ” เสียงผู้กำกับดังขึ้น “คุยกันสบาย ๆ แล้วตอนท้ายจับมือกันนิดหนึ่ง พอให้ดูละมุน”
“โอเคครับ” เตชิ
