“นิน”
“หือ? นินไหน”
“นินจาเพื่อนเราไง”
“เฮ้ย แบบนั้นได้เหรอ”
“ได้ดิ เอานินนี่แหละ ไม่อยากไว้ใจคนอื่นแล้ว ใจจริงอยากให้ทิชามาคอยดูแล แต่ทิชาต้องดูลูกของเรา”
“โอ๊ย นี่ไปตกลงกับนินตอนไหน ทำไมทิไม่รู้เรื่อง” นินจาที่เล่าทุกอย่างในชีวิตทำไมถึงไม่ปริปากเอ่ยเรื่องนี้
“ก็ตั้งแต่เกอร์กลับจากไร่คราวนั้น ก็ปรึกษานินกับมิ้น”
“สองคนนั้นไม่มีใครพูดถึงเรื่องนี้เลย” เป็นไปได้ยังไง ไหนตกลงกันแล้วว่าจะไม่มีความลับต่อกัน
“คงรอให้เกอร์เป็นคนบอกทิชาเองมั้ง”
“…”
“โกรธเหรอครับ”
“เปล่า จะโกรธทำไม” แค่น้อยใจเพื่อนเท่านั้นเอง
“นินกับมิ้นบอกว่าที่ยอมให้เกอร์ง่าย ๆ เพราะอยากให้ทิชากับเด็ก ๆ มีความสุข แล้วยังขู่อีกว่าถ้ารอบนี้ทำทิชาเสียใจเกอร์จะไม่มีทางได้เจอทิชากับลูกอีกตลอดไป นินจาที่ยอมตกลงเป็นผู้จัดการส่วนตัวเพราะอยากคอยจับตาดูเกอร์ กลัวเกอร์นอกลู่นอกทาง ทั้งคู่รักและเป็นห่วงทิชามากเลย”
“อืม เราสามคนเ
