“ก่อนหน้าที่อีฟจะเข้าไปในห้องทำงาน ไ*****นเดินไปเอากางเกงมาให้พี่เปลี่ยน อีฟน่าจะรู้นะเวลาแค่ไม่กี่นาทีพี่คงไม่เสร็จ แล้วถ้าอีฟจำได้คงรู้ว่าพี่ไม่ชอบทำในที่แคบ” พี่เก้าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย มือยังคงกำพวงมาลัยรถ สายตาทอดมองถนน
“อั๋นบอกว่าตกใจมาก ไม่รู้จะโทรหาใครก็เลยโทรหาอีฟ อีฟก็เลยมาอยู่ที่โรงพยาบาลเป็นเพื่อน”
“เพื่อน”
“ค่ะ เพื่อนจริง ๆ อีฟจะรักสามีคนอื่นทำไม”
“แล้วเมื่อไหร่จะรักสามีตัวเอง”
“...”
“โทษที คงตอบยากสินะ”
“พี่เก้า”
“เดี๋ยวพี่จะทำงานต่อ อีฟกลับบ้านเองแล้วกัน” เนื่องจากโรงพยาบาลกับปั๊มน้ำมันอยู่ห่างกันไม่มากนักทำให้ทศกัณฐ์ตัดสินใจเลี้ยวรถเข้ามาจอดในปั๊ม ถามให้ตัวเองเจ็บ แต่ก็ยังอยากจะถามเพราะอิจฉาอนุการไอ้คนฉวยโอกาส
พี่เก้าลงจากรถแล้วเดินหายเข้าไปในออฟฟิศ
“นี่ต้องง้อใช่ไหม” อืม ง้อก็ง้อ เปิดประตูลงจากรถ กดล็อคเรียบร้อยแล้วเดินเข้ามาในออฟฟิศ วางกระเป๋าลงที่โซฟาตัวยาวแ
