น้องหวานใจของแม่

วรรัตน์สะบัดแขนออก “พี่หมีปล่อยได้แล้วค่ะ” “ทำไม พี่จับแล้วมันเป็นยังไง ไวน์กับผึ้งรู้จักกันเหรอ” อธิศหน้าบึ้งตึง ไม่คิดว่าการมาเยี่ยมคุณแม่คนใหม่เพื่อนในโลกออนไลน์จะได้ทำให้พบกับเธอคนนี้ด้วย “ค่ะ” เธอเดินเร็วๆ ไปกดลิฟท์ จิ้มด้วยความโมโห “เห็นหน้าพี่แล้วโมโหขนาดนั้นเลยเหรอ” อธิศเดินตามวรรัตน์เข้าลิฟท์ ตามองมือขาวที่กดตัวเลขชั้นอย่างหงุดหงิด หญิงสาวไม่ตอบคำถามเธอมองไปที่ผนังทำเหมือนไม่ได้ยิน ลิฟท์เปิดออกเธอกำลังจะเดินออก แต่อธิศกดลิฟท์ให้ปิดลงอีกครั้งเขาดึงแขนเธอไว้ดันร่างเธอให้แผ่นหลังติดผนังลิฟท์ “คุยกันก่อนได้ไหมไวน์” บุณฑริกเอ่ยปากขอวรินทรว่าเธออยากย้ายไปอยู่บ้านพักพนักงานด้านล่าง ชายหนุ่มจึงจัดที่พักให้ใหม่ด้านหลังตึกที่เขาอยู่ บ้านแบบเดียวกับบ้านพักที่มธุรสกับคนอื่นๆ เคยอยู่แต่มีขนาดกว้างมากกว่าเพราะเห็นว่าเธอมีเด็ก น่าจะต้องการความเป็นส่วนตัวมากขึ้น “ขอบคุณมากค่ะพี่โต” เ