จักรินชะงักเท้าเล็กน้อยเมื่อก้าวลงจากรถแล้วเห็นรถของแม็กซิมัสจอดอยู่ก่อนหน้า เขารีบย่ำเท้าเข้าไปภายในบ้านของเดือนกันยาอย่างร้อนใจ ก่อนจะเห็น แม็กซิมัสกำลังนั่งคุยกะหนุงกะหนิงอยู่กับประกายดาว
“สวัสดีครับน้องเดือน” เขารีบตรงเข้าไปโอบไหล่เดือนกันยาแสดงความเป็นเจ้าของทันที ก่อนจะทักทายพี่ชาย
“สวัสดีครับพี่แม็ก ไม่คิดว่าจะได้เจอที่นี่”
แม็กซิมัสตวัดตามองน้องชาย ริมฝีปากมีรอยยิ้ม แต่อะไรบางอย่างในดวงตาช่างน่ากลัวเหลือเกิน
“แต่ฉันไม่แปลกใจเลยที่เห็นนายที่นี่”
“ก็แน่อยู่แล้วล่ะครับ ในเมื่อที่นี่คือบ้านของว่าที่เจ้าสาวของผม”
เดือนกันยาจำต้องยืนนิ่งให้จักรินโอบไหล่
“ว่าแต่พี่แม็กเถอะ มาที่นี่ทำไมหรือครับ”
“นายก็เห็นอยู่แล้วนี่ว่าฉันมาทำไม” แม็กซิมัสตอบเสียงเรียบ ก่อนจะลุกขึ้นยืนพร้อมกับประกายดาว
“หวังว่านายจะกล้าพอที่จะร่วมโต๊ะดินเนอร์กับฉันนะ จักริน”
สองพี่น้องจ้องหน้ากันเขม็ง “ทำไมผมจ
