ณิชาเองดีใจจนน้ำตาไหล วิ่งเข้ากอดน้ำตาลเเน่น เเละสั่งกำชับให้น้ำตาลอย่าเพิ่งบอกใครก่อนทั้งนั้น
เย็นวันนั้นคนตัวเล็กนั่งรอทานผลไม้อย่างสบายใจรอวายุกลับมาจากทำงาน ซึ่งตอนนี้ก็ไกล้ได้เวลากลับมาของเขาเเล้ว
เสียงรถหรูเเล่นเข้ามาจอดพร้อมกับเขาลงจากรถเดินมาหาเธอ
วายุเดินเข้ามาหอมเเก้มเมียจ๋าฟอดใหญ่
"เหนื่อยไหมคะ "
"เหนื่อยนิดหน่อย " เนื่องจากเขา ไปหลายบริษัท เเละะต้องเคลียร์เรื่องต่างๆพร้อมกันวันนี้เลยดูล้าเป็นพิเศษ
" อยากทานอะไรคะ เดี๋ยวณิเข้าครัวทำให้ "
"ไม่เป็นไรครับ ให้เเมบ้านทำหนะดีเเล้ว เมียจ๋านั่งสวยๆ รอกินเถอะ"
"ไหนไปช้อปปิ้งมาได้อะไรมาบ้างครับ "
เขาถามเธอบ้าง... อยากรรุ้เวลาที่เธอใช้เงินเขา
"ณิไปซื้อผลไม้มาคะ อยากกิน ผลไม้เหลายอย่างมาก หยิบมาเกือบเต็มรถเข็น เลย
เธอเองเลี่ยงที่จะไม่บอกเขาเรื่องนั้นก่อน
"หืม...ช่วงนี้เมียจ๋าอยากกินผลไม้เหรอ ผมสั่งนำเข้าให้เอามั้ย "
"ไม่เป
