เช้าวันต่อมา ณิชาตื่นมาเพราะปวดฉี่
เลยตื่นมาทำธุระส่วนตัว ส่วนมาเฟียหนุ่มยังคงนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง วันนี้เขาตื่นสายได้เพราะไม่มีงานให้ตรวจ
"คุณวายุคะ ตื่นเร็ว ได้เวลาทานอาหารเช้าเเล้วนะ ณิหิวเเล้วด้วย ..
" อืมมม. ขอห้านาที "
เสียงครวญครางเล็กน้อยจากคนที่ถูกรบกวนการนอนหลับ เขาขอนอนต่ออีกห้านาที
" ตื่นคะ ไม่ตื่นณิลงไปทานคนเดียวนะคะ "
ณิชาทำท่าจะเปิดประตูลงไปข้างล่าง
" ตื่นเเล้วๆ.. ขอนอนต่อนิดเดียวไม่ได้เหรอ หื้ม .."
"คุณวายุอะ นอนตื่นสายไม่ดีนะคะ เป็นเจ้านายคนอื่นนอนเเบบนี้ลูกน้องด่าตายพอดี !!
จะลงไปทานมื้อเช้าเหรอ มานี่ ??
เขากระดิกนิ้วเรียกเธอเข้าไปหาไกล้ๆ
" คะ ?? มีอะไรหรอคะ
ผม หิว ขอทานมื้อเช้าหน่อย ..
"คุณก็ลงไปทานพร้อมณิสิคะ เรียกณิมาทำไม กัน "
"อยากทานมื้อเช้าเป็นคุณ ขอกินหน่อยครับ "
มาเฟียหนุ่มรั้งเธอลงบนเตียงก่อนจะ พลิกตัวมาคร่อมเธอไว้
จมูกโด่งคมไล่ซุกไซร์ตา
