บทที่ 67

1319 คำ

"เมื่อกี้ลูกว่าอะไรนะ!?" "ใช่ค่ะเชอรี่ก็ได้ยิน เมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะคะ" "ผมยังพูดไม่ชัดอีกหรือครับแม่ ถ้างั้นพูดอีกรอบก็ได้ ถ้าผมไปเที่ยวแล้วเมียผมจะอยู่กับใคร เดี๋ยวคุณตาก็ไปออกรอบอีก" "แกกำลังพูดถึงใครอยู่" แวววาวรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาแล้ว เพราะคนแปลกหน้าที่เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้มีแค่คนเดียว "แม่รู้ว่าผมกำลังพูดถึงใคร" "ไม่จริงใช่ไหมตาวา?!!" "จริงเสียยิ่งกว่าจริงอีกครับ ถ้างั้นเธอจะเข้ามาอยู่ในบ้านเราได้ยังไง" เพราะแบบนี้แหละเขาถึงเลือกเธอ ง่ายต่อการเล่นละครตบตาแม่ "ไหนบอกว่าเป็นคนใช้ของเมียเจ้าเวย์ไง" "ถ้าบอกว่าเป็นเมียผมแม่ก็อาละวาดน่ะสิครับ แต่ผมบอกไว้ก่อนเลยนะว่าแม่ห้ามทำอะไรเมียผม ผมไม่ยอมจริงๆ ด้วย" "คุณน้าคะ" เชอรี่รีบประคองแวววาวก่อนที่จะล้มกระแทกกับพื้น "คุณน้าเป็นอะไรไหมคะ" "ฉันอยากตาย ทำไมลูกชายฉันถึงเป็นแบบนี้" "อย่าเพิ่งตายเลยครับ​ แม่อยากไปล่องแพอยู่ไม่ใช่หรือค

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม