บทที่ 80

1513 คำ

"มึงพาใครมาบ้านวะ" ไอเดียได้ยินแม่ถามเลยหันกลับไปมองด้านหลัง และก็เห็นว่าเขาตามเธอเข้ามา "คุณตามฉันมาทำไม" "แต่ไอ้หนุ่มคนนี้ทำไมหน้าคุ้นๆ" "ลูกเขยมึงหรือเปล่าวะ" เพื่อนที่นั่งร่วมวงอยู่หันไปถาม "ฉันบอกให้กลับบ้านคุณไปไง" "สวัสดีครับ" นอกจากจะไม่กลับแล้วเขายังหันไปสวัสดีแม่ของเธอ จนนางต้องรีบเช็ดไม้เช็ดมือก่อนจะรับไหว้ "พวกมึงกลับบ้านไปได้แล้ว" "แหมทีแบบนี้ไล่พวกกูเลยนะ" "กูบอกให้กลับไปไง" พอจะจำผู้ชายท่านนี้ได้แล้ว เพราะตอนที่ลูกสาวถูกเรียกผู้ปกครองเห็นผู้ชายท่านนี้อยู่ในห้องนั้นด้วย "รถของคุณอยู่ไหน ทำไมคุณไม่กลับไปกับคุณเกมส์" "ไหนๆ ก็มาแล้ว เข้ามานั่งก่อนสิ" "เขาจะกลับแล้วค่ะแม่" "ทำไมต้องรีบไล่ด้วยล่ะ คุณเป็นอะไรกับลูกสาวฉันเหรอ" "ผม.." "เขาเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัยค่ะแม่" เธอไม่รู้หรอกว่าเขาจะตอบแม่ยังไงแต่เธอก็รีบชิงตอบไปก่อน "ว่าแล้วราศีจับขนาดนี้ต้องเป็นคนใหญ่คนโตแน่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม