บทที่ 84

1272 คำ

เย็นของวันนั้นหลังจากพบอาจารย์เสร็จไอเดียก็ออกมา "อาจารย์ว่ายังไงบ้าง" "ทำไมเธอยังไม่กลับบ้าน" "จะกลับได้ยังไงฉันก็รอเธออยู่นี่ไง" "ก็บอกแล้วไงว่าไม่ให้รอ" "ฉันถามว่าอาจารย์ว่ายังไงบ้าง" "ไม่มีอะไรหรอกแค่ถูกคาดโทษ" "ถูกคาดโทษเลยเหรอ" "ฉันทำผิดกฎมหาลัยจริงๆ นี่" "ฉันอยากจะรู้จังว่าแม่นี่เป็นอะไรกับเรานักหนา" ถึงแม้จะผิดกฎแต่ถ้าไม่มีใครนำมาฟ้องมันก็ไม่เกิดอะไรขึ้น คนอื่นเขาก็ทำกันเยอะแยะ "พรุ่งนี้ก็วันหยุดแล้ววันนี้เราไปคลายเครียดกันหน่อยไหม" "ไปคลายเครียดที่ไหน" "ที่เดิมไง" "เธออยากไปเหรอ" "อืม" วันนี้สามีจะไปดูงานที่คลับ ออมสินเลยอยากชวนเพื่อนไปเที่ยว ที่ไม่ได้บอกเจ้าเวหาไว้เพราะอยากไปแอบดูความประพฤติของสามีด้วย "ก็ได้ เราต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนไหม" เธอต้องดูแลออมสินถึงแม้ไม่อยากไปก็คงต้องไป "ไม่ต้องหรอกไปซื้อใหม่" ออมสินเลยสั่งให้คนขับรถพาไปซื้อเสื้อผ้าใหม่ "ใส่แ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม