"ทำไมลูกถึงทำตัวเหลวไหลแบบนี้" กลับมาถึงบ้านก็เจอแม่อีกด่าน
"ออมสินขอตัวขึ้นข้างบนก่อนนะคะ"
"คุยกับแม่ก่อน"
"จะด่าค่อยด่าวันหลังค่ะวันนี้ออมสินรับไม่ไหวแล้ว" ตั้งแต่เช้าแล้วไม่รู้เจออะไรมาบ้าง
"เป็นยังไงบ้างคะคุณ" พอลูกสาวไม่คุยด้วยเกตุแก้วก็หันมาถามสามี
"ผมเหนื่อย" อรรจน์เสียใจกับเหตุการณ์นี้มาก มันไม่เป็นแบบที่วางแผนไว้เลย
"เป็นอะไรกันทั้งพ่อทั้งลูก จะไม่เล่าให้เราฟังเลยเหรอ" เกตุแก้วได้แต่พึมพำตามหลังสามีที่เดินขึ้นบ้านตามลูกสาวไปอีกคน
เช้าวันต่อมา.. เมื่อคืนนี้กว่าจะข่มตาให้หลับได้ แต่แม่ก็เข้ามาปลุกแต่เช้าอีก
"แม่ร้อนใจอยากรู้เรื่อง"
"ออมสินจะนอนค่ะ" อยากจะลืมเรื่องนั้นไปสักวัน แต่แม่ก็มากระตุ้นแต่เช้าเลย
"ออมสินนี่ฉันเป็นแม่เธอนะ" เกตุแก้วดึงหมอนที่ลูกนำมาปิดหูตอนที่บอกจะนอนออก
"ออมสินขอพักผ่อนก่อนได้ไหมคะ"
"พ่อก็ไม่พูดอะไรให้แม่ฟังเลย หนูยังจะไม่พูดอีกเหรอ รู้ไหมว่าแม่ร
