"ออมสิน" เจ้าเวหารีบเดินตามหลังภรรยาที่เดินตามเพื่อนออกจากโต๊ะอาหาร
"แม่พูดอะไร" เจ้าวายุหันมาตำหนิให้แม่
"หรือฉันพูดไม่จริง ถ้าแกไม่เลิก.." แวววาวหยุดคำพูดตัวเองได้ทัน เพราะบนโต๊ะอาหารยังเหลือพ่อของนางอยู่
"ฉันคงกินไม่ลงแล้วล่ะ ฉันผิดเองแหละที่เลี้ยงแกให้เป็นคนแบบนี้"
"คุณตาครับ" เจ้าวายุรีบเดินตามหลังคุณตากลัวว่าท่านจะโมโหมากจนหน้ามืด
"ดีออกไปให้หมด ฉันจะได้กินข้าวแบบสบายใจหน่อย หนูเชอรี่อย่าไปสนใจเลยนะเรามากินข้าวกันเถอะ"
"ค่ะ" ผิดหวังจากพี่เวย์ไปคนหนึ่งแล้วฉันจะไม่ยอมผิดหวังจากพี่วาไปด้วย พวกเธอเป็นใครถึงจะมาแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉัน
ก๊อกๆ "ไอเดียเปิดประตูหน่อย"
"เธอมาเหนื่อยๆ กลับไปพักเถอะออมสิน" ไอเดียทำแค่พูดออกมาผ่านประตูโดยที่ไม่ได้เปิด เพราะไม่อยากให้เพื่อนเห็นความอ่อนแอของเธอในเวลานี้
"ฉันขอโทษที่พาเธอมาเจอเหตุการณ์แบบนี้" ออมสินสงสารเพื่อนมากอยู่บ้านก็เจอแม่ มาอยู่นี
