บทที่ 76

1290 คำ

เช้าวันต่อมา.. ก๊อกๆๆ "ไอเดียตื่นหรือยัง" "ออมสิน?" ไอเดียที่นอนอยู่ห้องข้างๆ สะดุ้ง พอลุกขึ้นมาถึงเห็นว่าตัวเองยังคงนอนอยู่ในห้องเขา "ทำยังไงดี" หญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นแต่ก็รู้สึกจุกท้องน้อยมาก พอลุกขึ้นมาได้ก็มองดูคนที่นอนอยู่ข้างๆ เขาดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย หญิงสาวโน้มตัวลงไปหยิบเสื้อผ้าของเธอที่กองอยู่ข้างๆ เตียง ถึงแม้ครั้งแรกจะไม่ได้ถอดเสื้อผ้า แต่ครั้งที่ 2 ที่ 3 เขาถอดมันออกจนหมดเลย ก๊อกๆ "ไอเดียไปเรียนได้ไหม" ออมสินยังคงยืนรออยู่หน้าห้องของไอเดีย แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงตอบออกมาเลย ชั่วอึดใจไอเดียคิดว่าหรือเธอจะทำให้ออมสินเห็น แต่ไอเดียยังไม่ทันได้เปิดประตูคนที่นอนอยู่บนเตียงก็ลุกขึ้นมาก่อน "จะทำอะไร" ตอนที่ออมสินเคาะประตูห้องข้างๆ เขาก็ได้ยินแล้ว แต่ก็ยังอยากนอนต่อ พอเห็นเธอเดินไปที่ประตูเขาถึงได้ลุกขึ้นมา "ฉันแค่จะมาฟังดู ว่าออมสินยังอยู่ไหม" เขาคงกลัวว่าคนอื่นจะรู้เรื่องนี้มากสิ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม