“หอมเมลก่อนสิ”
เมลบีพูดเสียงอ้อน พร้อมยื่นใบหน้าขาวใสเข้าไปใกล้เขา เหมือนเด็กที่กำลังรอของรางวัลเล็ก ๆ จากคนตรงหน้า
สกายยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะก้มลงหอมแก้มข้างซ้ายของเธอหนึ่งฟอดใหญ่
“อืมมม… รู้สึกว่ามันยังได้อีกนะ ไหนพี่สกายลองหอมข้างนี้สิ”
เธอรีบยื่นแก้มข้างขวาไปให้อีกฝั่งทันที เหมือนกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ เสียงฟอดดังขึ้นไม่แพ้ครั้งแรก แต่คนโดนหอมกลับยังทำหน้าคิดมาก เหมือนยังไม่พอใจ
นิ้วชี้เล็ก ๆ ถูกยกขึ้นแตะหน้าผากตัวเองเบา ๆ
“แล้วตรงนี้ล่ะ…”
สกายมองท่าทางนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหลุดขำออกมาเบา ๆ ยอมรับว่ามุมอ้อนแบบนี้ของเมลบี… เขาเพิ่งเคยเห็น และดูเหมือนจะมีสิทธิ์เห็นอยู่คนเดียวด้วย
“ยิ้มอะไร… ถ้าพี่สกายไม่หอม เมลไม่ปลดบล็อกจริง ๆ นะ”
น้ำเสียงงอแงปนขู่เล็ก ๆ ทำให้ความหมั่นเขี้ยวในใจเขาพุ่งขึ้นทันที
คราวนี้สกายไม่ได้หอมแค่จุดเดียว เขาก้มลงฟอดไล่ไปทั่วหน้าเธออย่างแกล้ง ๆ ทั้งหน้
