“ลองห้อง”

เมลบีที่กำลังจะเดินออกจากห้อง จู่ ๆ ก็หยุดเท้าลงกลางคันเหมือนมีอะไรดึงไว้ เธอยืนนิ่งอยู่แค่เสี้ยววินาที ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไปมองคนที่ยังยืนอยู่ที่เดิม สายตาทั้งสองคนสบกันเงียบ ๆ บรรยากาศในห้องเหมือนหยุดนิ่งไปชั่วขณะ “พี่สกาย…เคยลองใช้ห้องนี้หรือยังคะ” เธอถามเสียงเบา เหมือนกลัวว่าถ้าพูดดังเกินไป หัวใจตัวเองจะถูกจับได้ สกายเลิกคิ้วนิดเดียว ก่อนตอบเรียบ ๆ “ถ้าทำงาน…ก็เคย” คำตอบสั้น ๆ ทำให้เมลบีเม้มปากแน่น เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างต่อ “อ่อออ… งั้นแปลว่า ถ้าเป็นเรื่องนั้น…พี่ยัง…” เธอพูดค้างไว้แค่นั้น ไม่กล้าพูดต่อให้จบประโยค สกายมองเธอนิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงต่ำ “อืม” เมลบีที่ได้ยินคำตอบนั้น ใจเธอก็เต้นแรงขึ้นทันที แรงจนเหมือนเสียงหัวใจดังอยู่ข้างหูของตัวเอง เธอยืนนิ่งอยู่เพียงครู่เดียว ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาสกายช้า ๆ สกายที่ยืนหันหลังพิงขอบเตียง