เท้าของเนื้อนวลสั่นน้อยๆ เมื่อต้องมาหยุดอยู่ตรงหน้าบุพการีของคิริล หล่อนกลัวว่าพวกท่านจะรังเกียจ จะไม่ชอบลูกสะใภ้จนๆ อย่างหล่อนเหลือเกิน
“เอ่อ สวัสดีค่ะคุณท่าน...”
“เรียกแม่สิหนูนวล...”
ยูริยิ้มกว้างอย่างเป็นมิตรซึ่งเกรกอรี่เองก็เช่นกัน
“นั่นสิจะมาเรียกคุณทงคุณท่านทำไมกัน เดี๋ยวนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วไม่ใช่หรือ”
คำพูดของเกรกอรี่บิดาของคิริลทำให้ความกังวลใจในอกของเนื้อนวลจางหายไปในพริบตา หล่อนยิ้มกว้างด้วยความดีใจเป็นที่สุด
“ค่ะ... คุณพ่อคุณแม่...”
“ดีมาก...”
เกรกอรี่เอ่ยชมเชย ขณะมองร่างของลูกสะใภ้คนรองอย่างชื่นชม
“ตอนแรกเจ้าคิลล์มันบอกว่าหนูนวลเป็นเมียเจ้าไมค์ ฉันก็เลยพาลไม่ชอบหนูไปด้วย แต่ตอนนี้ฉันชอบหนูนวลที่สุด”
เนื้อนวลยิ้มกว้างอย่างยินดี ในขณะที่คิริลประคองร่างของภรรยาให้ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวตรงกันข้ามกับบุพการีทั้งสอง
“ก็ผมสับสนนี่ครับ เนื้อนวล เนื้อนาง ชื่อคล้ายๆ
