“อ โอ้ย!” จัสมินที่เพิ่งตื่นร้องออกมาเพราะเธอเองก็ขยับตัวตามปกติ แต่ที่มันไม่ปกติก็คือความรู้สึกเจ็บตรงน้องสาวอย่างหนักนี่แหละ มันเป็นความรู้สึกเจ็บๆ แสบๆ แบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนเลย แถมยังระบมทั่วร่างกายอีกต่างหาก
“อย่าเพิ่งขยับตัวเยอะ”
“พี่กันต์? อ โอ้ย!”
นี่พี่กันต์เข้ามาในห้องของเธอได้ยังไงเนี่ย และเพราะความตกใจเลยทำให้จัสมินขยับตัวอีกรอบจนรู้สึกเจ็บและร้องออกมา แต่นั่นจึงทำให้เธอได้รู้สิ่งที่น่าตกใจมากกว่าเดิมว่าตัวเองไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่เลยน่ะสิ “ทำไมมินไม่ใส่เสื้อผ้าอยู่เลยล่ะ”
“ถ้าใส่เดี๋ยวจะไม่สบายตัว”
“แล้วทำไมพี่กันต์มาอยู่ในห้องของมิน นะ....นี่มันเกือบเที่ยงแล้วหนิ”
“พี่บอกพ่อแล้วว่าเธอไม่สบาย ตอนนี้ที่บ้านมีแค่เราสองคนแล้ว”
กันต์ตอบทุกคำถามที่จัสมินสงสัยทำให้เธอเงียบไปโดยที่ยังกอดผ้าห่มเอาไว้แนบตัว หึ แต่แค่นี้จะปิดอะไรได้ล่ะ ในเมื่อเขาเห็นทุกอย่างของเธอทั้งด้านนอกด้านใน
