“คุณปั้น ไม่นะคะ”
“ขอโทษด้วยนะ ผมจะให้ธิตจัดการเรื่องเงินที่จะให้คุณ ส่วนเรื่องงาน ผมจะฝากงานที่บริษัทเพื่อนของผมให้”
“ไม่ ไม่ค่ะคุณปั้น คุณทิ้งรัตน์แล้วยังจะไล่รัตน์ออกอีกเหรอคะ ทำไมคุณใจร้ายกับรัตน์ขนาดนี้”
“ผมว่าคุณทำงานกับผมต่อไม่ได้ สถานะเราเปลี่ยนไปแล้ว และคุณต้องรู้ตัวว่าตัวเองเป็นแค่เลขา”
คนที่กำลังจะเป็นแค่เลขามองสบตาที่ไร้เยื่อใยของเขา ในที่สุด เขาก็ถีบหัวเธอส่งเพื่อเลือกผู้หญิงคนนั้น เธอมันคงเก่าไปแล้วจริงๆ สำหรับเขา
แต่ถ้าเธอยอมไปง่ายๆ สิ่งที่เธอลงทุนมาทั้งหมดคงสูญเปล่าและไร้ค่า
“รัตน์ยอมแล้วค่ะ รัตน์เลิกกับคุณก็ได้ แต่เรื่องงาน อย่าถีบหัวรัตน์ส่งเลยนะคะ แค่นี้รัตน์ก็รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามากพอแล้ว ขอรัตน์ทำงานที่นี่อีกสักหน่อย ถ้ารัตน์เห็นว่าคุณปั้นมีความสุขดีกับครอบครัวโดยที่ไม่จำเป็นต้องมีรัตน์อีกแล้วจริงๆ รัตน์จะไปเองค่ะ จะกลับไปอยู่กับแม่ที่ต่างจังหวัด ขอความเมตตาจาก
