ในคลับชื่อดัง หญิงสาวเรือนร่างบอบบางในชุดราตรีสีทองนั่งอยู่หน้าบาร์ ยกแก้วเครื่องดื่มดีกรีแรงกระดกลงคอเป็นแก้วที่เท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้ ใบหน้าสวยแสนเศร้าน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอปาดน้ำตานั้นทิ้งแล้วเรียกขอเครื่องดื่มแบบเดิมอีกครั้ง
“ผมว่าคุณดื่มเยอะเกินไปแล้วนะครับ”
เสียงทุ้มดังขึ้นก่อนชายหนุ่มรูปหล่อในชุดสูทสากลสีดำจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างตัว เธอตวัดสายตาหันไปมองหน้าคนไร้มารยาทที่กล้ายุ่งกับเรื่องส่วนตัวคนอื่นแล้วก็ต้องเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ เมื่อผู้ชายคนนั้นคือศัตรูตัวฉกาจของผู้ชายที่เธอรัก
“คุณเทวา”
“ครับ ผมเอง เสียใจมากเหรอครับคุณกนกรัตน์”
เธอเลิกคิ้วสูง เธอรู้จักคนดังระดับเขาไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เขานี่สิ มารู้จักเลขาธรรมดาๆ อย่างเธอได้อย่างไรกัน
“คุณรู้จักชื่อฉันได้ยังไงคะ”
“ไม่มีอะไรที่คนอย่างผมอยากรู้แล้วจะไม่ได้รู้หรอกนะครับ”
“ส่งคนมาสืบสินะคะ คุณต้องการอะไร”
“เดี๋ยวสิครับ อย่ามองผมด้ว
