ประตูห้องนอนปิดลงพร้อมกับความหนักอึ้งในหัวใจ สุราและตัณหา มันทำให้เขาไม่อาจหักห้ามความต้องการเบื้องต่ำของจิตใจได้จนทำลายความบริสุทธิ์ของสาวน้อยที่เปรียบเสมือนน้องสาวของเขาไปแล้ว
เขามองรอยเลือดหลายหยดและคราบเกรอะกรังเปรอะเปื้อนเต็มผ้าปูที่นอนสีขาวแล้วก็ต้องถอนหายใจอีกครั้ง หลังจากที่ได้เชยชมเธอไปแล้วครั้งหนึ่ง แทนที่จะทำให้เขามีสติรู้ตัว แต่กลับยิ่งหื่นกระหายตักตวงความหวานจากร่างกายบอบบางแต่ซ่อนรูปของเธอหลายต่อหลายครั้งติดๆ กันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ไม่อยากเชื่อเลย ว่ายัยเด็กซื่อบื้อนั่นจะให้ความรู้สึกดีจนเขาแทบคลั่งขนาดนั้น แถมยังทำให้เขาหลุดการควบคุมตัวเองจนแตกกระจายในกายเธออย่างที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน
“ยัยนั่นคงไม่ซื่อบื้อถึงกับไม่รู้ว่าต้องกินยาคุมฉุกเฉินหรอกนะ”
สาวน้อยแว่นหนาในชุดลูกไม้ไม่เข้ากับอายุขับรถยนต์ของพี่สาวกลับมาจนถึงบ้าน เธอพยายามเดินให้เป็นปกติแม้ว่าจุดอ่อนไหวจะปวด
