เขาหันไปสั่งเครื่องดื่มสีอำพันแบบที่ชอบ แล้วหันกลับมามองซุปตาร์สาวสวยที่ยอมมานั่งรอเขาอยู่นานสองนานด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“ดีใจนะครับ ที่คุณยอมมาหาผม ยินดีที่ได้รู้จักและยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งครับ”
เธอยิ้มให้เขาเล็กน้อยตามมารยาท แม้จะอยากแยกเขี้ยวใส่ก็ตาม แต่อยู่ต่อหน้าธารกำนัลเธอจำต้องรักษาภาพพจน์ แถมยังต้องรักษามารยาทด้วยการยกแก้วของตนขึ้นดื่มอีกหลายอึก เพราะเขาดันนำแก้วเครื่องดื่มดีกรีแรงแก้วนั้นมาชนกับแก้วของเธอหน้าตาเฉย
“รับของของคุณคืนไปค่ะ”
เธอส่งกล่องของขวัญราคาหลักล้านคืนให้เขา แต่เขากลับดันมันกลับคืนไป ทำเอาเธอเลิกคิ้วสูงด้วยความแปลกใจว่าเขาจะมาไม้ไหนกันแน่
“ผมให้คุณแล้ว ไม่รับคืนครับ”
“เอ๊ะ คุณวายุ แต่ที่ฉันยอมมาหาคุณถึงที่นี่เพราะฉันจะเอาของมาคืน และคุณบอกเองว่าไม่ไว้ใจใคร ให้ฉันถือมาคืนคุณด้วยตัวเองนี่”
“ใจเย็นๆ ครับ ผมให้คุณถือมาคืนด้วยตัวเองก็จริง แต่ผมไม่ได้บอกว่าจะ
