"เราเเยกกันอยู่ซักพักนะคะ"
คำพูดของเธอทำเอาสกายถึงกับขมวดคิ้วยุ่ง
"ไม่เอาครับน้องโยอย่าทำเเบบนี้กับพี่เลย พี่ขอโทษเเล้วไง"
ฮึก ฮือ.. " เเต่พี่ไม่เชื่อคำพูดโย.. พี่ขึ้นเสียงใส่โยด้วย "
โยเกิร์ตเองก็น้ำตาไหลรินไม่เเพ้กัน. T_T
หลีกทางหน่อยคะ โยมาเอาเสื้อผ้า จะกลับไปนอนที่ห้อง "
สกายยอมหลีกทางเเต่โดยดี เขารู้เเล้วว่าเเฟนเขาใจเด็ดสุด เขาน่าจะเชื่อคำพูดเธอตั้งเเต่เเรก. เรื่องทุกอย่างมันคงไม่บานปลายคนต้องเป็นเเบบนี้
โยเกิร์ตไปมหาลัยตามปกติ โดยเธอโบกรถเเทกซี่ไป. ตอนเย็นก็กลับกับฟางมาส่ง
" อีโย พวกกูเป็นห่วงมึงเเทบเเย่ เเล้วนี่มึงคุยกับพี่สกายยัง พี่เขาตามหามึงซะให้วุ่นเลยนะ"
เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่เขามาทานข้าวที่นี่มึงคุยกับปรับความเข้าใจกับพี่เขาหน่อยนะ
ตอนเที่ยงสกายนิกเเละต้นน้ำมาทานข้าวด้วยโยเกิร์ตก็ไปนั่งตามปกติ เเต่ไม่พูดไม่จากับสกายซักคำไม่ว่าเขาจะขอไปรับไปส่ง ซื้อข้าวมาให้ เธอก็ไม่เอ
