"ฉันขอโทษที่หลับเวลางาน ตามันลืมไม่ขึ้นจริงๆ ค่ะ" ตื่นขึ้นมาก็เจอธันวานั่งที่โต๊ะทำงานแล้วก็มองมาเหมือนคนกำลังใช้ความคิด
"คุณหิวยัง ไปทานข้าวกัน"
ขวัญดาวก็มองนาฬิกา ใกล้เที่ยงแล้วนี่เราหลับตั้งหลายชั่วโมงเลยเหรอ บ้าไปแล้ว!!
"หิว วันหลังถ้าฉันหลับอีกคุณก็ปลุกได้เลยนะ" นี่ท้องแค่ไม่กี่วันทำไม่ร่างกายเราถึงอ่อนแอได้ขนาดนี้ แต่ก่อนอึดยังกะหินทำงานหนักแค่ไหนก็ยังไม่เป็นไรเลย
"ผมจะพาออกไปทานข้าว" แล้วธันวาก็ลุกเดินมาหาขวัญดาว
"ฉันไปกินเองได้ เดี๋ยวลงไปหาขิงด้วย" พูดจบขวัญดาวก็จับสูทของเขาวางไว้โซฟาแล้วก็เดินออกไป
ธันวาได้แต่มองตามหลัง ปล่อยไปกินเองก็ดีเหมือนกันถ้าไปกับเขา เธอคงจะไม่กินอะไรแน่ๆ เพราะเธอยังงอนเขาอยู่มาก
แล้วจะไม่ให้งอนได้ไง เป็นใครเขาก็งอนกัน ไปทำกับเธอขนาดนั้น ธันวาได้แต่คิดในใจ แล้วก็คิดกลับไปถึงวันที่ข่มขืนเธอ ทบทวนอีกครั้งว่าทำไมเขาต้องโกรธขนาดนั้นด้วย แล้วเป็นบ้าอะไรถึ
