ทันทีที่ร่างเล็กขึ้นขี่หลัง ใบหน้าหล่อก็กระตุกยิ้มมุมปากบางๆทันที สายฟ้าขยับแว่นสายตาเล็กน้อยก่อนจะออกเดินพาจันทร์เจ้าไปเช็คอินเข้าสู่เต็นท์ที่พักของเธอ
''ว้าวบังเอิญจัง เต็นท์เราอยู่ข้างกันเลย''จันทร์เจ้าเอ่ยด้วยท่าทางตื่นเต้นกึ่งดีใจ อย่างน้อยๆเธอก็รู้สึกว่าสายฟ้านั้นดูเป็นมิตรและไว้ใจได้การที่เขาพักอยู่ใกล้ๆเธอแบนี้หากเกิดปัญหาอะไรขึ้นเธอคงสามารถขอความช่วยเหลือเขาได้ง่ายๆ
''นั้นสิ ดีจัง ถ้าผมได้เต็นท์ไกลคุณผมต้องอดเป็นห่วงคุณไม่ได้แน่ๆ เอาล่ะ คุณนอนพักผ่อนนะเดียวผมขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงอาหารของคืนนี้เอง'' เขาเอ่ยหลังจากที่พาจันทร์เจ้ามาส่งยังเต็นท์
''ขอบคุณมากๆนะคะ แต่ฉันเกรงใจ ฉันเป็นภาระคุณยังไม่พอยังจะมาให้คุณเลี้ยงอาหารอีก ฉันว่าเอาเป็นอาหารของคืนนี้ฉันเป็นคนเลี้ยงคุณดีกว่าค่ะ คุณอยากทานอะไรสั่งได้เลยนะคะให้เขามาเก็บเงินที่ฉัน''
''เอางั้นก็ได้ครับ คุณนอนพักเถอะอย่าคิดมาก ผมขอตัวก่อ
