หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ สิงหาก็หากาแฟดื่มหน่อย เพราะต้องทำงานควบกะจากตอนเช้าถึงเช้าอีกวัน แล้วค่อยกลับมานอนตอนกลางวันพร้อมเธอ
หน้าบาร์ในเวลาต่อมา..
สิงหาจอดให้นิราลงด้านหน้าก่อนแล้วก็เอารถไปเก็บที่ลานจอด
"สิงห์คะ" กาญจนาออกกะมาพอดีเห็นสิงหาลงจากรถ
มีคนเรียกเขาก็ต้องหันไปมองถึงแม้ว่าจะไม่อยากหันไป
"กาญคิดว่าสิงห์เลิกงานไปแล้วค่ะ"
"เปล่าหรอก"
"ทำไมคะสิงค์ยังจะมาเข้างานอีกเหรอ คุณมาทำงานแทนใครคะ"
"ไม่ได้มาทำแทนใคร"
"เดี๋ยวก่อนสิคะสิงห์" พอเขาพูดประโยคเมื่อสักครู่ก็จะเดินไปเลยกาญจนารีบเอื้อมมือไปคว้าแขนเขาไว้ก่อน
สิงหามองต่ำลงไปจนอีกฝ่ายเห็นสายตาถึงได้ปล่อย
"กาญขอโทษค่ะ กาญคิดถึงคุณ เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมคะ"
"คุณสิงหาคะ" ที่จริงนิราเห็นตั้งแต่ตอนกาญจนาเดินออกมาแล้ว ยังภาวนาเลยว่าอย่าให้ทั้งสองเจอกัน
"ครับ" สิงหาหันมองไปแล้วก็เดินเข้าไปหาเธอโดยไม่ต้องคิด
เราทำแบบ
