บทที่ 67

1226 คำ

เห็นว่าช่วงนี้เธออ่อนเพลียสิงหาไม่อยากให้มาทำงาน แต่นิราไม่ยอมเธอต้องสู้กับร่างกายของตัวเองให้ได้ หน้าบาร์.. "ถ้าไม่ไหวให้บอกจะพากลับมานอน" สิงหาจอดรถให้เธอลงก่อนเพราะเขาจะเอารถไปเก็บที่ลานจอด ไม่อยากให้เธอเดิน "ค่ะ" มีโอกาสได้อยู่คนเดียวนิราเลยโทรศัพท์กลับไปหาแม่ >>{"แม่คะ"} {"ใคร"} >>{"แม่.."} นิรารู้ว่าแม่ต้องจำเสียงเธอได้แน่ถึงแม้จะไม่ใช่เบอร์โทรเดิม เพราะเธอเปลี่ยนเบอร์โทรไม่อยากให้แม่ตามได้ {"ยังจำได้อยู่เหรอว่าตัวเองมีแม่"} >>{"แม่จะชวนทะเลาะใช่ไหมเนี่ย"} {"ทำไม..จะตัดสายว่างั้น"} >>{"ขอเลขบัญชีหน่อย"} {"ขอไปทำไม"} ผิดคาดทีแรกคิดว่าที่ลูกสาวโทรมาจะขอให้โอนเงินให้ >>{"จะส่งเงินให้แม่ใช้"} {"ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า"} >>{"แม่ก็เป็นเสียแบบนี้"} {"แล้วมีพอใช้เหรอจะส่งมาให้แม่"} >>{"มีคนอยากส่งให้แม่ใช้"} เธอต้องบอกความจริงแม่แล้วล่ะ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม