บทที่ 123

1238 คำ

หลุมพรางเสน่หา บทที่ 123 "แม่?" "ลงมากันแล้วเหรอมานั่งนี่ก่อนสิ" "แม่มาทำอะไรที่นี่คะ" เนเน่หันมองไปดูคุณหมอที่ยืนอยู่ข้างๆ แม่เธอมาบ้านเขาแบบนี้แล้วเขาจะคิดยังไง "ก็แม่เห็นเราไม่กลับไปนอนบ้านสองคืนแล้วแม่ก็เป็นห่วง" "สองคืน?" อิงอรที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินแม่ของเนเน่พูดก็แอบสงสัย เพราะเพิ่งเห็นว่าทั้งสองมาค้างที่บ้านด้วยกันแค่คืนเดียว "สวัสดีครับ" โอห์มกล่าวสวัสดีแม่ของเธอแต่ก็ไม่ได้เข้าไปนั่ง เพราะเขามีคิวผ่าตัดเช้าด้วย "ตามสบายนะครับ จะไปพร้อมกันไหม" ประโยคหลังเขาหันมาถามเธอเผื่อว่าอยากจะคุยกับพวกท่านก่อน "ตาโอห์มจะรีบไปไหนลูกมานั่งคุยกันก่อนสิ" "เช้านี้ผมมีผ่าตัดครับแม่" อิงอรได้ยินลูกชายพูดเลยหันไปดูหน้าแม่ฝ่ายหญิงเล็กน้อยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไม่ชอบใจ "ถ้าคุณหมอมีผ่าตัดก็ไปเถอะ เนเน่ไปกับคุณหมอก็ได้นะลูกเรามีเรียนไม่ใช่เหรอ" "คุณหมอไปเถอะค่ะ" เธอจะกล้าให้เขาเสียเวลาอันมีค่าของเขาไ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม