"ฉันจะไปเอง" ซอโซ่เข็นรถที่เธอนั่งอยู่มาจนถึงรถที่จอดรอไว้ในตัวอาคาร กำลังจะพาเธอขึ้นรถ แต่น้อยหน่าบอกว่าจะกลับเอง
"จะไปยังไง จะไปที่ไหน"
"ฉันก็ต้องมีที่อยู่ของฉันเอง" เธอพูดแค่เบาๆ และก็ไม่ได้มองหน้าเขาด้วย
"พักอยู่ที่ไหน"
"ทำไมฉันต้องบอก"
"จะพาไปส่งไง"
หญิงสาวดันตัวลุกขึ้นจากรถเข็นแต่เธอก็ลุกลำบากเพราะเจ็บแผลผ่าตัด
ซอโซ่เอื้อมมือไปประคองแต่เธอก็แกะมือเขาออก..แต่เขาก็ไม่ได้ปล่อยเพราะถ้าปล่อยมีหวังล้มลงไปแน่ มืออีกข้างเอื้อมไปเปิดประตูข้างคนขับ
"ก็บอกแล้วไงว่าฉัน.." เธอจะให้เขาพาไปได้ยังไง ถ้าไปเห็นที่ที่เธอพักเขาคงได้สมเพชเธอแน่ น้อยหน่าพยายามเก็บเงินเพื่อรอวันลูกคลอด เธอเลยขอต่อเติมห้องด้านหลังของร้านค้าที่ทำงานด้วย โดยใช้เศษสังกะสีที่อยู่แถวนั้นทำเป็นห้องเล็กๆ พอได้ซุกหัวนอน
เขาไม่สนแล้วว่าเธอจะยอมไปด้วยไหม พอดันตัวเธอขึ้นไปนั่งได้เขาก็ดึง Safety Belt ล็อกไว้
"บอกมาว่าพักอยู่ท
