"แล้วฉันจะไปเยี่ยมลูกได้ตอนไหนคะ" เธอใช้สิทธิ์คลอดตามนโยบายของรัฐบาลที่มีให้ และตอนนี้เธอก็ถูกย้ายมาห้องรวมคุณแม่หลังคลอดแล้ว ห้องนี้รองรับได้หลายเตียงมาก เหมือนโรงพยาบาลรัฐบาลทั่วไป ทั้งเสียงเด็กร้องไห้ ญาติผู้ป่วยพูดคุยกันเจี๊ยวจ๊าวไปหมด
"ต้องรอให้คุณแม่ลุกขึ้นเองได้ก่อนค่ะ"
"แต่ฉันก็ขยับตัวได้แล้วนะคะ"
"เอาเป็นว่าให้ฟื้นตัวมากกว่านี้ก่อนค่ะ ตอนนี้เด็กยังอยู่ในตู้อบ มีญาติมาหรือยังคะ เพราะเราต้องได้ให้คุณแม่ปั๊มนม" ที่เธอต้องปั๊มน้ำนมเพราะทางพยาบาลจะต้องเอานมแม่ไปป้อนให้ลูก ถ้าเป็นคุณแม่คลอดปกติก็ให้ลูกเข้าเต้าได้เลย แต่ตอนนี้ลูกเธออยู่ตู้อบ และเท่าที่มองคุณแม่ไม่มีอุปกรณ์การปั๊มนมเลย แม้แต่ผ้าอ้อมของลูกทางโรงพยาบาลยังต้องจัดให้
"อุปกรณ์อยู่นี่ครับ" เสียงที่คุ้นเคยดังมาจากมุมหนึ่งของห้องนั้น จนน้อยหน่าที่นอนอยู่เตียงผู้ป่วยหันมองไปแบบลืมตัวว่าเธอยังขยับแรงไม่ได้
"........." น้อยหน่า
