บทที่ 97

1535 คำ

97 "กลับบ้านกันลูก" เฟื่องฟ้าเสียความรู้สึกมาก เพราะให้ความหวังเรื่องนี้มากเหลือเกิน แต่ไม่คิดว่ามันเป็นแค่การเล่นละคร "แม่ครับ.." ขณะที่เรียกแม่แต่สายตาเขามองไปดูเธอ แต่เธอก็ไม่ได้มองมา "เรื่องมันจบแล้วใช่ไหม ถ้าจบแล้วเราก็กลับบ้านกัน" เฟื่องฟ้าถามลูกชายเพราะได้ยินเรื่องนี้มาจากอัมพรแม่ของฝ่ายหญิง อัมพรรับรู้มาจากข่าวอีกทีว่ามันจบแล้ว เพราะเรื่องนี้ถูกเผยแพร่ออกทางสื่อออนไลน์ด้วย คนที่คิดไม่ดีก็ถูกจับกุมไปแล้ว "ถ้างั้นพวกผมกลับก่อนนะ" อภิสิทธิ์ก็ไม่มีคำจะพูดเหมือนกัน ทีแรกคิดว่าเด็กเขารักกัน แต่ที่ไหนได้แค่จัดฉากเพื่อจะจับคนไม่ดี ฟีฟ่าจำเป็นต้องกลับไปก่อน เขาต้องหาโอกาสคุยกับพวกท่านให้ได้ วันต่อมาที่โชว์รูม.. "เราจะไปไหน" "ก็ไปทำงานไงครับ" "ไม่ต้องไป..ทำงานกับพ่อ" "ผมมีงานต้องทำครับ" "ก็บอกไม่ต้องไปไง พ่อก็แก่มากแล้ว เมื่อไรคิดจะมาช่วยงานพ่อสักที" "พ่อกินยาลืมเขย่าขวดหรือเปล่

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม